Als tiener is Paul Visser er vast van overtuigd de zending in te gaan. Hij zou naar de heidenen worden gezonden, vertelt hij in het programma ‘Andries’. Hij is nooit naar het buitenland vertrokken, maar werkt nu als predikant in Amsterdam. Zijn dat de heidenen waar hij naartoe gezonden zou worden?

Kijk hier

Een zin die tijdens een fietstocht in de gedachte van Paul Visser blijft hangen – hij is dan 14 jaar oud –, zorgt voor die overtuiging: “Ik zal je ver tot de heidenen afzenden.’ Het is een zin die hij niet eerder gehoord heeft. Als hij ‘s avonds thuis zijn Bijbel openslaat, om gewoon een stukje te lezen, valt zijn oog op dezelfde zin. Nu weet hij het zeker: dit is van Hogerhand, dat kan niet missen!

Harde afwijzing

Met de vaste overtuiging de zending in te gaan, gaat hij jaren later naar de universiteit. Hij rondt zijn doctoraalstudie theologie af en meldt zich vol verwachting bij een zendingsorganisatie. Maar tot zijn verbijstering wordt hij niet aangenomen. De reden: hij stottert. “Dat wordt niks in Indonesië of in Afrika,” is hun conclusie.

Geloofscrisis

Door deze afwijzing komt hij in een geloofscrisis terecht. Toch verliest hij zijn geloof niet. “Dat komt niet door mijn stoere geloof, maar heeft te maken met God Zelf,” zegt hij nu. “Op de een of andere manier weet God zich opnieuw zo te laten vinden, dat je overtuiging dieper wordt.”

God laat van zich horen

Inmiddels is Paul Visser dominee in hartje Amsterdam. Het is de vijfde gemeente waar hij predikant is. Zijn die Amsterdammers de heidenen waar hij naartoe gezonden zou worden? Paul denkt van wel, maar is niet van plan om mensen te redden of bekeren. “Ik kan alleen maar getuige zijn van iets wat ik gezien heb. Er zijn momenten geweest dat er een stem van de andere kant kwam, zonder dat ik daarop wachtte. Die stem zei ook iets anders dan ik hoopte of dacht. Dat is voor mij het bewijs dat er een Levende is, die zich aandient en van zich laat horen.”

‘Vergeving en vrede’

“Als mensen beweren dat God niet bestaat, vraag ik ze waar ze die wijsheid vandaan hebben. Toch bidt, bloedt en boet God voor hen. God zegt hetzelfde als wat Mandela na zijn gevangenschap zei: ‘Forgiveness and peace.’ Als ik dit verhaal aan seculiere Amsterdammers vertel die van alles over God vinden, wordt het altijd even stil. Als je God vermoord hebt en Hij zegt: ‘Vrede voor jou,’ dan kun je niet doen alsof dat niets te betekenen heeft. Dit zou ik wel van de daken willen schreeuwen: deze God is onze God.”

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *