“In de beginne schiep God de hemel en de aarde”. Dat is de eerste zin uit de bijbel en dat belooft wat, zeker als je bedenkt dat de eerste letter van die zin een ב is, een beth in het hebreeuws. Die letter die ziet eruit als een huis, of beter gezegd als een nomadentent. Naar achter toe gesloten, dat geeft beschutting, bescherming. Een dak boven je hoofd. Een kleed onder je voeten en naar voren toe open. Je kunt zomaar naar buiten lopen. De wereld ligt aan je voeten zogezegd, maar ook andersom. Je kunt zomaar naar binnen komen, om thuis te zijn, samen met anderen het leven te genieten. Dit stond de Schepper blijkbaar voor ogen. De aarde als een huis, als een plek waar je kunt ontplooien, kunt ontwikkelen, waar je beschermd bent en beschut, waar je het leven kunt genieten met God en met elkaar.

“In de beginne schiep God de hemel en de aarde”. Een prachtige geloofsbelijdenis.

Maar ja, wel een beetje pretentieus in die wereld van toen. Want laten we eerlijk zijn, Israël, wat stelde het voor, vergeleken met bijvoorbeeld Babel en daar, daar deden hele andere oorsprongsverhalen de ronde. Men had daar goden ontworpen van zon en maan en sterren en die, die waren het, die stonden aan het begin van alle dingen. Een hele theorie was er omheen gebouwd en daarmee had men de werkelijkheid naar zich toe getrokken, als was de wereld het bezit van Babel. Zo ging dat en zo gaat dat nog altijd.

Vandaag zijn er ook allerlei verklaringen voor het ontstaan, voor het begin. De wetenschap voert het hoogste woord en ja, laat de wetenschap vooral haar werk doen, maar intussen één ding goed beseffen: zij heeft de wereld niet in haar bezit, integendeel, de oorsprong ligt echt elders. Geniale verklaringen voor het ontstaan mogen indrukwekkend zijn, maar word je daar nou echt wijzer van, wordt het leven daar veel vrolijker door? Ik dacht het niet. Nee, geef mij dan Genesis 1 maar, of liever gezegd, de levende God, die hart heeft en vanuit dat hart iets ontwierp, een huis waar wij thuis konden zijn.

Hij schiep hemel en aarde, als een ruimte om te wonen, lief te hebben en te leven

Tja, dat moet je maar geloven. Nou, dat geloof van Israël was iets meer dan blindelings aannemen. Weet je waar dat vandaan kwam? Het kwam, omdat Abraham om te beginnen, en daarna heel veel anderen na hem, een stem vernomen hadden. Ze hadden er niet om gevraagd, ze hadden het ook zelf nooit kunnen bedenken. Het kwam, die stem, en ze raakten overtuigd: dit is de Levende, zowaar Hij van zich laat horen.

Al die andere goden hadden nooit een stom woord gezegd. Waren bedenksel van henzelf. Maar Deze was al sprekend hun leven binnengekomen weerklonk. Je zag Hem niet, maar wist: Hij leeft. Al dieper zijn ervan doordrongen geraakt: deze Ene is God. Niet alleen van dit strookje land aan de Middellandse Zee, als een soort stamgod, nee, Schepper is Hij, van hemel en van aarde, oorsprong van alle dingen. Hij die zich genadig met ons inliet, is begin en oorsprong van alles, schiep hemel en aarde, als een ruimte om te wonen, lief te hebben en te leven.

Hij geeft Zijn volk kracht

Dit geloof is méér dan een eigengereide pretentie. Het is een diepe overtuiging, dankzij die Stem die tot op de dag van vandaag wordt vernomen. Zo vaak dat gebeurt wekt het verwondering, schept het vertrouwen. Israël is er van blijven zingen van deze Ene.

Er staat in één van de psalmen: “In Zijn tempel – in zijn tent, op Zijn wereld – zegt en zingt een ieder: Geef Hem eer, want Hij, Hij troont boven de watervloed, als koning voor eeuwig. Hij geeft Zijn volk kracht. Hij zegent zijn volk met vrede”. Ja Hij, die ons ons leven is en liefheeft vanaf het begin, verdient alle lof en de liefde van ons hart tot op de dag van vandaag.

Paul Visser

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *